Documentaire maken

Documentaire maken

 

Soms kom je dingen tegen of beleef je dingen in je leven die bijkans smeken om vastgelegd te worden. Dit kan met foto’s, dit kan in een verhaal maar het mooiste is om dit te doen middels het make van een documentaire. Een documentaire maken is het maken van een op feiten gebaseerde film (of een radio-uitzending) waarbij de samensteller van de documentaire een op waarheid berustend beeld geeft van iets uit de realiteit. Dit kan gaan om iets uit de politieks, een onderwerp uit de wetenschap, iets dat speelt in de maatschappij maar dus ook prima uit het persoonlijke leven.

 

Ongeschreven regels

Een documentaire maken is niet eenvoudig. Bovendien is er geen boek waarin staat hoe je dit doet. Ga maar na; een alom geroemde documentairemaker als Frans Bromet doet eigenlijk alles wat volgens de ongeschreven regels niet zou mogen, maar toch maakt hij alleen maar prachtige documentaires. Een documentaire maken is geen kinderwerk; je plaatst het onderwerp vaak in een veel groter geheel en voor het maken van een documentaire is vaak veel onderzoek nodig.

 

Erg persoonlijk

Een documentaire maken is – zo wordt verondersteld- het maken van een lange reportage. Ook dit is bezijden de waarheid, omdat hier ook geen regels voor zijn. Desondanks duurt een documentaire inderdaad vaak veel langer dan elke andere reportage. In onze belevingswereld is een reportage van een kwartier of minder geen documentaire, terwijl het dan dus wel kan zijn. Zo zie je; een documentaire maken is iets heel persoonlijks.

 

Ogenschijnlijk objectief

Wat wel altijd zo is, is dat een documentaire maken het maken van een informatieve productie is. Je geeft een indruk, een beeld van een bepaald onderwerp. Nergens staat geschreven dat een documentaire maken volledig objectief moet gebeuren; ook iets waar vaak vanuit gegaan wordt. Alleen al het feit dat de maker zelf bepaalt wat wel en wat niet in zijn documentaire komt is al een teken van subjectiviteit. Soms kan iemand die een documentaire maken tot kunst verheven heeft ogenschijnlijk een objectief beeld van een onderwerp schetsen maar door subtiel bepaalde beelden te tonen en daar subtiel commentaar bij te geven juist zijn eigen visie duidelijk maken.

 

Onderscheiden

Een documentaire maken is iets heel persoonlijks. Er zijn geen regels waar jij je aan moet houden. Juist dat maakt het maken ervan ook zo prettig. Een documentaire maken doe je niet zomaar. Zeker niet als jij je wilt onderscheiden. En dat doe je soms door – kijk maar naar Frans Bromet- alles anders te doen dan wat normaal verondersteld wordt.